Adults In The Room by Yanis Varoufakis

poprzednia następna

EPILOG 1. EPILOG

W połowie sierpnia 2015 Alexis i Euclid przynieśli trzecią umowę pożyczkową bailoutu i towarzyszące jej MoU do parlamentu. Zebrani o 21:00, otrzymaliśmy więcej niż tysiąc stron – które się czytało jak komputerowe tłumaczenie google z trójkowego angielskiego na grecki – do przejrzenia przez noc przed zaplanowanym na wczesny ranek głosowaniem. Siedząc w parlamencie w tą długą noc – noc bardziej podobną do stypy niż do debaty – studiowałem MoU.

Horror objawiał się już na pierwszej stronie, na której władze Grecji zobowiązywały się udzielić zgody na wszystkie żądania wierzycieli, bez odwzajemnionego zobowiązania trójki do zgody na cokolwiek w zamian – przyrzeczenie całkowitego posłuszeństwa jakiego żaden sąd nie uznałby za wiążące. Rozwścieczony, przez całą noc pracowałem nad wersją MoU z adnotacjami.(1) O 9:00 rano 118 posłów Syrizy i 114 posłów z pro-trójkowej opozycji przegłosowało nowy wyrok więzienia za długi. Ja byłem jednym z 32 posłów Syrizy którzy głosowali na nie, podczas gdy kolejnych 11 się wstrzymało.

Do przewidzenia, reperkusje siały spustoszenie. Wszystkie podatki wzrosły. Poniesiono VAT na wszystko: jedzenie, hotele, książki, lekarstwa, prąd i wodę. Małe, średnie i duże przedsiębiorstwa zderzyły się z wyższymi podatkami i składkami na ubezpieczenia społeczne oraz, co niebywałe, zostały zmuszone do natychmiastowego przedpłacenia 100 procent szacowanych podatków za przyszły rok. Obcięto niewielką dopłatę do emerytur niższych niż €300 na miesiąc, a większość emerytur zredukowano. Wszystko co zostało z majątku państwa zostało wystawione na sprzedaż jako część nowego funduszu kontrolowanego bezpośrednio przez trójkę. Katalog grozy nie miał końca. Były to zalecenia jakie się nakłada na słabą gospodarkę z zamiarem zniszczenia jej.

Kilka miesięcy później, na konferencji we Włoszech, Jens Spahn, zastępca Wolfganga Schäuble, obsztorcował mnie za mówienie że trzeci bailout jest przykładem współczesnej dyplomacji kanonierek. ‘Ale wasz parlament olbrzymią większością głosował za, nieprawdaż?’ zwrócił uwagę. Jasne że głosował, odparłem. Tyle że zgoda bez możliwości powiedzenia nie jest formą niewolnictwa, jak nas od dawna uczą feministki i walczący o prawa człowieka.

Krótko po mojej rezygnacji odebrałem dwa niepokojące telefony. Pierwszy telefon był od Panagiotisa Danisa, z którym utworzyłem w ministerstwie finansów zespół obarczony specjalnym zadaniem ścigania oszustów podatkowych przy użyciu komputerowych algorytmów. ‘Zdaje się że nas gaszą,’ powiedział mi, ‘kiedy właśnie jesteśmy o krok od namierzenia setek tysięcy grubych ryb wśród oszustów podatkowych, co by dało państwu miliardy.’ Zerknąłem na MoU. I znalazłem zagrzebaną w nowomowie klauzulę: o włączeniu zespołu Danisa do zdominowanego przez trójkę biura podatkowego, co tym samym go rozbraja. Korzystając z przywileju bycia posłem, wygłosiłem przemowę przeciwko tej parodii. ‘Stworzyliśmy fantastyczną szansę na uderzenie w samo serce nadużyć podatkowych, zebranie olbrzymich pieniędzy i przywrócenie ludziom poczucia sprawiedliwości. Nie poświęcajcie tego na ołtarzu MoU,’ mówiłem. Euclid słuchał w ciszy z ministerialnych ław. Koledzy posłowie z Syrizy patrzyli na mnie jak na chłopa idiotę, niezdolnego do milczenia o niewygodnych prawdach. Nic nie przedostało się do prasy. Do jesieni Danis zrezygnował, po złożeniu raportu na ręce Alexisa. Unikająca podatków oligarchia, przy wydatnej pomocy przyjaciół z trójki, znowu się wywinęła.

Drugi telefon był od Antonisa Stergiotisa, mojej kandydatury do ciała nadzorującego branżę hazardową – to po tej nominacji ja i Roubatis się rozeszliśmy. Opowiadał podobną historię: lobbyści hazardowi, we współpracy z biurem wicepremiera i za przyzwoleniem ministerstwa finansów, chcieli się go pozbyć i uchylić nasze blokady zapobiegające zalewowi tysięcy automatów video do gier. Do końca roku Stergiotisa już nie było i wraz z nim zniknęły ograniczenia jakie nałożyliśmy na tych którzy próbowali się dorobić na desperacji zbiedniałych ludzi.

(1) Tą wersję MoU z adnotacjami z sierpnia 2015 można znaleźć tutaj: https://www.yanisvaroufakis.eu/wp-content/uploads/2015/08/mou-annotatedby-yv.pdf