Adults In The Room by Yanis Varoufakis

poprzednia następna

CZĘŚĆ DRUGA 24. PRZERAŻAJĄCE ZARZUT I POCHWAŁA

Później na zwyczajowej konferencji prasowej Wolfgang przyjął surową postawę i powiedział zgromadzonym dziennikarzom jak to podczas serdecznego spotkania ‘wytłumaczył’ mi że Grecja ma ‘zobowiązania’ których musi dotrzymać niezależnie od tego kto rządzi.

‘Zgodziliśmy się co do tego że się nie zgadzamy,’ powiedział Schäuble, rozwiewając jakiekolwiek złudzenia że uzgodniliśmy jakieś wspólne stanowisko.

‘Nawet co do tego się nie zgodziliśmy,’ wtrąciłem.

Chciałem jasno poinformować że mój gospodarz nie chciał o czymkolwiek debatować, ale że równocześnie sytuacja się zmieniła: Grecja ma nowego ministra finansów który nie da sobą pomiatać tylko dlatego że Grecja nie ma pieniędzy. Po takim wstępie przeszedłem do zasypywania podziałów jakie narosły między zwykłymi Grekami i Niemcami. ‘Niektórych kusi rozwiązanie polegające na dalszych podziałach między obywatelami,’ powiedziałem.

>>>
Na szczęście, dzisiaj odwiedziłem nie tylko ministra finansów potężnej gospodarki w Europie. Nade wszystko odwiedziłem europejskiego męża stanu dla którego europejska jedność jest projektem życia i którego wysiłki zjednoczenia Europy obserwuję z wielkim zainteresowaniem od lat 1980-tych. Dziś, zgodnie z moim przesłaniem do Ministra Schäuble znajduje on w naszym rządzie potencjalnego partnera z którym może szukać europejskich rozwiązań dla wielu problemów z którymi boryka się nie tylko Grecja, ale cała Wspólnota.
<<<

Zwróciwszy się do mojego gospodarza, powiedziałem,

>>>
W naszym rządzie znajdziesz niewyczerpane pokłady rozsądku. Możesz oczekiwać propozycji nakierowanych na poprawę losu nie tylko przeciętnego Greka ale również przeciętnego Europejczyka – przeciętnego Niemca, Słowaka, Fina, Hiszpana, Włocha. Możesz oczekiwać niezłomnego głoszenia prawdy, bez taktycznych gierek i uników. Do tego się zobowiązujemy. Ze swojej strony prosimy o rzecz prawdopodobnie najcenniejszą: o czas. Krótki okres w którym nasz rząd zaprezentuje naszym partnerom, MFW, EBC, Komisji Europejskiej, całościowe propozycje i krótko oraz długoterminowy plan ich wdrożenia.
<<<

W temacie bardziej ogólnych wyzwań stojących przed Europą, proponowałem przestrzeganie zawartych umów i traktatów bez niszczenia delikatnej tkanki demokratycznej. Kiedy odwiedziłem Paryż, mówiłem, wyznałem francuskiemu ministrowi finansów że czułem się jak w domu, jakbym powrócił do jednego z greckich spirytualnych domów. W Berlinie wyraziłem to samo poczucie i opisałem jak przez prawie dwa stulecia kraj Goethego, Beethovena, Hegla i Kanta był źródłem inspiracji dla Greków z każdego politycznego zakątka. Ale coś więcej przywiązywało do siebie Greków i Niemców, kontynuowałem.

>>>
Jako minister finansów w rządzie działającym w nadzwyczajnych warunkach ostrego kryzysu deflacyjno-zadłużeniowego, czuję że naród niemiecki potrafi zrozumieć nasze położenie jak żaden inny. Nikt lepiej od mieszkańców tej ziemi nie rozumie że w społeczeństwie doświadczonym przez krach gospodarczy wzmocniony narodowym upokorzeniem lęgnie się jajo węża. Kiedy dziś wieczorem wrócę do Aten, znajdę się w parlamencie w którym trzecią siłą są Naziści. Gdy nasz premier zaraz po zaprzysiężeniu składał wieniec na kultowym miejscu pamięci w Atenach, był to symbol oporu wobec odradzającego się Nazizmu.(14) Niemcy mogą być dumne z wykorzenienia Nazizmu. Ale jest chichotem historii że Nazizm podnosi swoją szpetną głowę w Gracji, kraju który stoczył z nim tak bohaterska walkę w latach 1940-stych. Potrzebujemy pomocy obywateli Niemiec w walce z mizantropią. Potrzebujemu niezłomnego przywiązania naszych przyjaciół w tym kraju do europejskiego powojennego projektu; tak by kryzys w stylu lat 1930-stych nigdy więcej nie podzielił dumnych narodów Europy. My wypełnimy swój obowiązek. I jestem przekonany że nasi partnerzy w Europie również.
<<<

Następnego dnia dzienniki niemieckie w ostrym tonie zarzucały mi że ośmieliłem się wspomnieć o Nazistach w obecności niemieckiego ministra finansów w starym budynku Ministerstwa Awiacji Göringa. Tymczasem greccy nacjonaliści chwalili mnie za nazywanie Schäublego Nazistą. Nie wiem czy bardziej przerażający był zarzut czy pochwała.

(14) Złożenie wieńca przez Alexisa zostało zinterpretowane w Niemczech jako wrogi gest. Wspominając o tym w mojej przemowie w której chwaliłem Niemców za zakończone powodzeniem oczyszczenie się z Nazizmu, próbowałem przerzucić mosty. Chodziło mi o to, że Grecy i Niemcy jako narody razem doświadczone przez Nazizm mają wspólny cel: zwalczenie jego ekonomicznego podłoża, jakim była gospodarka w permanentnej deflacji.