Adults In The Room by Yanis Varoufakis

WYBIERANIE PRZECIWNIKÓW

Od mojej pierwszej Eurogrupy, Jeroen Dijsselbloem prowadził intensywną kampanię by mnie całkowicie wykluczyć. Dzwonił bezpośrednio do Alexisa, nawet odwiedzał go w pokoju hotelowym w Brukseli. Cynkował że złagodnieje jeśli Alexis oszczędzi mu trudów radzenia sobie ze mną i w ten sposób osłabiał moją pozycję w Eurogrupie, i w konsekwencji także w Grecji.

Co prawdopodobnie jeszcze ważniejsze, trójka błyskotliwie wybierała sobie przeciwnika na tak zwanym poziomie technicznym, co oznaczało Grupę Roboczą Eurogrupy. 27 lutego, oszołomiony reakcją Alexisa na pogróżki Chouliarakisa o jego przejściu na stronę przeciwnika i pamiętając że zastępcą Wolfganga Schäuble w Grupie Roboczej Eurogrupy nie jest szef jego Rady Doradców Ekonomicznych ale urzędnik z ministerstwa finansów, przyszło mi do głowy że mogę zatrzymać Chouliarakisa w Radzie Doradców Ekonomicznych, i uniknąć wyrzucania go co wstrząsnęłoby i tak cieknącą łodzią, ale zastąpić go na stanowisku mojego zastępcy w Eurogrupie i jako reprezentanta Grecji w Grupie Roboczej Eurogrupy Nicholasem Theocarakisem który awansowałby na formalnie wyższe stanowisko sekretarza generalnego od polityki fiskalnej w ministerstwie finansów.

Był to beznadziejny, naprawdę beznadziejny pomysł. Gdy Grupa Robocza Eurogrupy spotkała się po raz pierwszy po awansie Nicholasa 17 marca w formacie telekonferencji, Thomas Wieser, który jej przewodniczył, nie tracąc ani chwili od razu oświadczył: ‘Wielka szkoda że George Chouliarakis nie może dzisiaj do nas dołączyć i że zamiast niego mamy na linii Nicholasa Theocarakisa.’ Od tego czasu, Wieser, Dijsselbloem i reszta trójki bezwstydnie prowadzili kampanię o przywrócenie Chouliarakisa. Zajęło im to dwa miesiące, ale pod koniec kwietnia mieli swojego człowieka z powrotem.

Doskonale rozumiałem dlaczego trójka dążyła do usunięcia sobie z drogi mnie i Nicholasa. W odróżnieniu od Chouliarakisa, Nicholas lepiej od Wiesera i innych rozumiał modele ekonometryczne używane przez trójkę do prognoz fiskalnych, znał ich słabe strony, i był zdeterminowany przeciwstawiać się kulawym założeniom na Grupie Roboczej Eurogrupy zanim stały się one ‘faktami’ na Eurogrupie. Co do mnie, wiedzieli że nigdy nie podpiszę trzeciej umowy bailoutowej, a ponieważ w imieniu kraju strefy euro tylko minister finansów może podpisać umowę pożyczkową, usunięcie mnie było sprawą podstawową. Poza tym, możliwość wybrania sobie przeciwnika jest źródłem olbrzymiej przewagi. Jaki prawnik albo generał albo przedsiębiorca nie skorzystałby z takiej okazji? Ja sam nie przewidziałem gotowości Alexisa do ustępowania. Dziel i rządź urządziło farsę w której człowiek wyznaczony przez trójkę negocjował z trójką w imieniu rządu wybranego by z nią walczyć.